Παρουσίαση του βιβλίου "Ο Ληστής" του Λευτέρη Φύτρα στα Καλύβια

Κατηγορία δημοσίευσης: Εκδηλώσεις

    

Mε μεγάλη επιτυχία διοργανώθηκε από τις Εκδόσεις Διώνη και τον Δήμο Καλυβίων - Λαγονησίου η παρουσίαση του νέου βιβλίου του συγγραφέα Λευτέρη Φύτρα "Ο Ληστής" στις 11 Οκτωβρίου το βράδυ στο Αμφιθέατρο του Δημαρχείου Καλυβίων. Για το βιβλίο μας μίλησαν η δικηγόρος Αθηνά Αναστασίου  και η Ευγενία Κάππου, υπεύθυνη των Εκδόσεων Διώνη.Την εκδήλωση συντόνισε o Γιώργος Ρούσκας και η Δέσποινα Παπαδάκη στο πιάνο επένδυσε μουσικά μια πραγματικά όμορφη λογοτεχνική βραδιά!

Mερικά λόγια για το βιβλίο.

Μου είναι αρκετά δύσκολο να κάνω κριτική ενός λογοτεχνικού πονήματος, ιδιαίτερα επειδή η λογοτεχνική κριτική είναι υποκειμενική. Ανάλογα με την αντίληψη του κάθε κρητικού μπορεί ννα βγουν και τα αντίστοιχα συμπεράσματα.Στην προκειμένη περίπτωση όμως τα πράγματα είναι πιο απλά.Μας είναι γνωστός ο κύριος Φύτρας από τα βιβλία που έχουν ήδη κυκλοφορήσει. Πολυγραφότατος, διαθέτει χιούμορ, εξυπνάδα, και απαράμιλλη στυλιστική δεξιοτεχνία.Ο κύριος Φύτρας με μία μοναδική λογοτεχνική ευφυία καταφέρνει να δημιουργήσει την ατμόσφαιρα ενός φιλμ νουάρ της δεκαετίας του εξήντα γεμάτη μυστήριο. Μας δημιουργεί με μεγάλη μαεστρία ένα κινηματογραφικό μείγμα αγωνίας και φόβου και καταφέρνει να μας διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, δημιουργώντας μας συγχρόνως την περιέργεια να συνεχίσουμε και να μην αφήνουμε το βιβλίο από τα χέρια μας. Το βιβλίο δεν είναι αστυνομικό. Παρ’ όλη την αγωνία που μας δημιουργεί για την εξέλιξη της ιστορίας, εντούτοις το όλο μυθιστόρημα μας δημιουργεί και μια ιδιαίτερη συγκίνηση, γιατί διαφαίνεται από το κείμενο η ευαισθησία που διακρίνει τον συγγραφέα και η βαθειά του αγάπη για τον άνθρωπο. Γιατί οι χαρακτήρες που δημιούργησε είχαν κατά βάθος καλοσύνη, η οποία σιγά σιγά διαφάνηκε κατά τη διάρκεια της πλοκής. Το έργο θα μπορούσε να είναι και θεατρικό. Μας προκαλεί συγκινήσεις καθαρά θεατρικές με τη ζωντάνια που το χαρακτηρίζει. Ο συγγραφέας δημιούργησε δύο πολυσύνθετους χαρακτήρες και ανιχνεύει βαθειά στην ψυχολογία τους.Ο πρώτος, ο συγγραφέας, είναι άνθρωπος ελεύθερος, δίκαιος, και απλός στις ενέργειές του. Δείχνει να απολαμβάνει το διάλογο με το ληστή. Ο δεύτερος, ο ληστής, έχει υποστεί τα δεινά του σύγχρονου κόσμου και προσπαθεί με τις ληστείες του να επιβιώσει. Ο χώρος που συμβαίνουν τα γεγονότα είναι το γραφείο του συγγραφέα με λίγα έπιπλα και πολύ κουλτούρα.  Ο συγγραφέας, συνεπαρμένος από τα κείμενα που γράφει, ταξιδεύει σε άλλους χώρους. Δεν φεύγει όμως από την πραγματικότητα. Αντιλαμβάνεται αμέσως τον ληστή που ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά του και χωρίς χάσιμο χρόνου τον ακινητοποιεί, τον δένει και κύριος πια του εαυτού του και της κατάστασης, ζητάει από τον ληστή να του διηγηθεί ιστορίες από την ληστρική του εμπειρία, έτσι ώστε να συμπληρώσει με ζωντανά κείμενα το βιβλίο που  γράφει. Καθώς η διήγηση συνεχίζεται βλέπουμε ότι σιγά σιγά αρχίζει ένα συναισθηματικό δέσιμο ανάμεσα στους δύο ήρωες και μας παραπέμπει για λίγο στο Σύνδρομο της Στοκχόλμης, όπου αναπτύσσεται συναίσθημα και εξάρτηση ανάμεσα στο θύτη και το θύμα. Οι περιγραφές του χώρου είναι πολύ προσεγμένες και οι διάλογοι, χωρίς να χρησιμοποιεί ιδιαίτερα εξεζητημένες εκφράσεις, μας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε εύκολα την ιστορία. Οι δύο ήρωες συζητούν σαν δυο παλιοί φίλοι, χωρίς όμως να μπορούν να ελευθερωθούν από τα δεσμά που ο καθένας έχει εμπλακεί. Ο συγγραφέας είναι εξαρτημένος από τον ληστή γιατί φοβάται μην τυχόν και ο ληστής καταφέρει να τον σκοτώσει και να τον ληστέψει. Ο ληστής δε, δεμένος με αλυσίδες είναι περισσότερο ήρεμος, φοβάται όμως και αυτός μην τυχόν και ο συγγραφέας τον παραδώσει στην αστυνομία. Τι θα γίνει όταν τελειώσει ο ληστής τις ιστορίες του? Τότε αρχίζει το πρόβλημα της απελευθέρωσης του ληστή. Ο συγγραφέας φοβάται να του λύσει τα δεσμά. Παρ’ όλη τη φιλία που νοιώθει γι’ αυτόν, εντούτοις στο βάθος της σκέψης του δεν παύει γι’ αυτόν να είναι ένας ληστής. Εδώ αρχίζει νέα τροπή των πραγμάτων και δεν πρέπει να πούμε τίποτα περισσότερο αφήνοντας τον αναγνώστη να απολαύσει τις ανατροπές του μυθιστορήματος. Το βιβλίο έχει μια ισχυρή, σαν φυσικό φαινόμενο, επιβολή στον αναγνώστη. Πρόκειται για μυθοπλασία που διεκδικεί την πραγματικότητα. Η τελική εντύπωση είναι ότι το μυθιστόρημα του κ. Φύτρα είναι έργο μοναδικό, ιδιότυπο, και ανεπανάληπτο.

 
Tags: